Wie waren Marcel en Andrée Clément?

Marcel en Andrée Clément zijn de gangmakers van de derde generatie. Vanaf 1954 nemen zij het roer over van Jules en Marie-Lidwina en leiden ze het huis tot 1996, ruim tweeënveertig jaar. Onder hun leiding krijgt Chez Clément een nieuwe identiteit: van een ambachtelijke brouwerij-pleisterplaats evolueert het huis naar een echte brasserie in de moderne zin, met een eigen culturele lading.

Het kantelmoment van hun periode is 1976: de opening van een wijnbar binnen de zaak. Voor het België van de jaren zeventig is dat ongewoon, wijnbars zijn dan zeldzaam in de Brusselse rand en quasi onbestaand in Waals-Brabant. Marcel wil meer dan een eet- en drinkgelegenheid; hij wil een ontmoetingsruimte waar je zonder reservering of maaltijd kan blijven plakken bij een glas. Het is de basis van wat vandaag de hybride identiteit van Chez Clément uitmaakt: een huis dat tegelijk brasserie en bar is, met een doorlopend ritme tussen middag en middernacht.

De wijnbar trekt een nieuw publiek aan. Robert Goffin, Belgisch dichter en lid van de Koninklijke Academie, neemt in die periode zijn vaste plek in het huis. Andere figuren uit de Brusselse en Brabantse intellectuele wereld doen hetzelfde. Onder Marcel en Andrée schrijft de zaak zich in in het culturele geheugen van het Waals-Brabant: ze is niet meer enkel een eetgelegenheid, ze is een ontmoetingsplek, een verlengd salon waar tafels lang bezet blijven en gesprekken zich ontvouwen.

In 1996 dragen Marcel en Andrée het huis over aan hun dochter France Clément, die de vierde generatie inluidt. Hun erfenis is dubbel: een fysieke uitbreiding van de zaak, en een culturele identiteit als brasserie-met-ziel. Vijftig jaar na 1976 voelen klanten die het bargedeelte binnenstappen nog altijd het ritme dat onder Marcel werd uitgevonden, een bar die in één adem doorgaat van twaalf uur 's middags tot één uur 's nachts.